|
|
Najlepsze aukcje!
Czas na kawały!
>> dziecko (?liniźc si): gRrwRt k?iiii K??iii kChU uuii b?eee?
>> ojciec: Wybij sobie to z g?owy. Nie sta? mnie na nowe sanki.
Z ZOO uciekla zebra i trafila do gospodarstwa rolnego. Tam po raz
pierwszy zobaczyla wiele nie znanych sobie zwierzat. Zaciekawiona podchodzila
do kazdego, wypytujac jak sie nazywaja i co robia. Wreszcie spotkala byka i
spytala:
- A ty do czego sluzysz?
- sciagaj pizame - odpowiada byk - to ci pokaze!
Do gabinetu dyrektora wpada zaaferowana pracownica i od progu krzyczy:
- Panie dyrektorze, nieszczescie!
- Co sie stalo?
- Personalny powiesil sie w swoim pokoju.
- Odcieliscie?
- Nie, bo sie jeszcze ruszal.
Spragniony Murzyn czolga sie przez pustynie. Nagle zauwazyl niewielkie
akwarium wody. Pije te wode... Zlota rybka prosi go, by nie wypijal
wody do konca. Spelni wtedy jego trzy zyczenia.
- Chce byc bialy, miec duzo wody i duzo dup.
Rybka po namysle zamienila go w sedes.
Wielkie sympozjum nt. "Czy mezczyzna powinien miec zone, czy kochanke?"
Lekarz stwierdza, ze przede wszystkim zone bo to zdrowie seksualne...
Psycholog, ze kochanke, bo wtedy jest uprzejmy, elegancki i wogole sie
stara..
Naukowiec dowodzi, ze i zone i kochanke, bo zona mysli, ze jest u
kochanki, kochanka, ze u zony, a on tup tup tup i do biblioteki....
PO WYCIECZCE
Kolo Gospodyn Wiejskich zorganizowalo wycieczke do Warszawy. Po powrocie
kobiety poszly do spowiedzi. Kazda po kolei opowiada o wycieczce i kazda mowi,
ze zdradzila meza. W pewnym momencie ksiadz sie zdenerwowal, walnal reka w
konfesjonal i zawolal:
- Cholera jak jest dobra wycieczka to ksiedza nie zabiora!
Idzie tatus z synkiem ulica, nagle mijaja niezla laske :
Tatus : Ale DUPA !
Syn : Tatusiu co powiedziales ?
T : Eeepp.., powiedzialem dudek..
S : A co to jest dudek ?
T : To jest taki ptaszek.
S : A co on robi ?
T : Fruwa sobie, skacze...
S : A czy dudek moze miec dzieci ?
T : Tak, moze.
S : A jak sie nazywaja jego dzieci ?
T : Dudusie.
S : A co one robia ?
T : Fruwaja, skacza..
S : A czy one moga miec dzieci ?
T : Tak, moga.
S : A jak sie nazywaja ich dzieci ?
T : Ee, noo... dziubdziusie.
S : A czy one moga miec dzieci ?
T : DUPA, powiedzialem synku, DUPA !!!
Przyprowadza jeden pijak drugiegi do siebie do domu. Zona i tesciowa
skacza kolo nich - moze wodeczki, moze cos z zakasek itd - a ten drugi
sie dziwi:
- Ty, jak ty to zrobiles, ze tak kolo ciebie skacza?
- Bo widzisz: mialem takiego owczarka, co na mnie szczekal. Wiec go
ostrzyglem. Ale szczekal na mnie dalej, wiec ostrzyglem go drugi raz.
A ze szczekal na mnie dalej - to go zabilem.
- No i co z tego?
- One sa po drugim strzyzeniu.
Na dachu domu publicznego grzmocily sie dwa koty, a ze robily
to bardzo namietnie to spadly. Zauwazyl to przechodzacy mezczyzna i
wola:
- Hej dziewczynki, reklama wam zleciala!!!
Rozmowa dwoch kolegow:
- Slyszalem, ze sa w sprzedazy takie szkla, przez ktorewszystko wydaje
sie piekniejsze, nawet wlasna zona...
- znam je juz od lat. Sa dobre, tylko stale trzeba je napelniac...
Opisy gg!
Les murs ont des oreilles.
Czy jest lekarstwo na miłość, jak tak to poproszę skrzynkę??
There
:*:*:*-RAZY 1000000 Dla wszystkich GGwiczów
Świat szybki jak młody wiatr pedzi co tchui nie ma czasuna miłość juz
Lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu.
...K!mkolw!ek dl@ C!eb!e jestem, niech pozost@nę n@ z@wsze.. :*
>>Nigdy Nie Jestem Samotna Bo mam Żółtą Gumową Kaczuszkę<<
_/\\__/\\____/\\_____ bez Ciebie umieram
"I don
Strefa gracza...!
Wiedza powszechna!
cesarz,
cesarz, władca cesarstwa, tytuł monarszy wywodzący się od jednego z członów imienia Gajusza Juliusza Cezara (Cezar); łac. Caesar stanowiło jego przydomek rodowy (cognomen), noszony również przez Augusta (jako adoptowanego syna Cezara) i odtąd używany jako element tytulatury (imienia) władców państwa rzym. (cezar). Chociaż nie był to ich jedyny ani najważniejszy tytuł (august, imperator, princeps), w niektórych językach — w tym po polsku (także np. po niem. Kaiser) — przyjął się jako określenie władcy państwa rzym. oraz najwyższy tytuł monarszy; w in. językach jako nazwa tej godności utrwaliły się formy pochodzące od rzym. tytułu imperator (np. fr. l’empereur, ros. impierator, ang. emperor).Od podziału państwa rzym. 395 tytuł c. odnoszony jest do dwóch władców: cesarstwa zachodniorzym. (do 476) i wschodniorzym. (bizant., do 1453). Po upowszechnieniu się chrześcijaństwa w państwie rzym. jego władcy rościli sobie prawo do władzy nad wszystkimi chrześcijanami; cesarze biz...Ameryka Łacińska. Literatura.
Ameryka Łacińska. Literatura. Obejmuje piśmiennictwo krajów Ameryki Południowej i Ameryki Środkowej z Meksykiem, gł. w języku hiszp. (tzw. literatura hispanoamer.) oraz portugalskim i fr. (Antyle), zw. też literaturą latynoamer., a w odniesieniu do twórczości w językach hiszp. i portugalskim — iberoamerykańską. Rozwijała się w ścisłym związku ze spuścizną cywilizacji miejscowych oraz wkładem kulturowym eur. kolonizatorów i imigrantów; odrębność hist. poszczególnych regionów nadała oryginalne oblicze literaturom nar. kształtującym się od XIX w. Literatura okresu kolonialnego jest często powieleniem wzorców zaczerpniętych z literatur metropolii: XVI w. — piśmiennictwo historiograf., kroniki i eposy dokumentujące dzieje konkwisty w duchu epiki renes. (H. Cortés, B. Díaz del Castillo, B. de Las Casas, A. de Ercilla y Zúñiga); XVII w. — poezja pod wpływem gongoryzmu (Juana Inés de la Cruz, Meksykanka — jedyna oryginalna poetka tych czasów); XV...
Encyklopedia!
SAKSONIA
Saksonia, Drezno, pałac Zwinger
kraj związkowy we wsch. Niemczech, graniczy z Polską i Czechami; pow. 18,4 tys. km2; 4,4 mln mieszk. (2002); stol. Drezno; gł. miasta: Lipsk, Chemnitz (dawn. Karl-Marx-Stadt), Zwickau, Görlitz; ukształtowanie pow. wyżynno-górskie; w części płd., wzdłuż granicy z Czechami, pasma Rudaw (najw. szczyt Fichtelberg 1214 m) i G. Łużyckich, rozdzielone głębokim przełomem Łaby; w górach lasy liściaste (gł. buk i dąb) oraz sosna, mocno zdegradowane w wyniku emisji dwutlenku siarki; w części płn. Niz. Saska; klimat umiarkowany, ciepły; roczna suma opadów ok. 1000 mm; gł. rzeki: Łaba z Muldą, Sprewa, Biała Elstera, Nysa Łużycka; region przemysłowo-rolniczy, gęsto zaludniony; rozwinięty przem. wydobywczy (odkrywkowe kopalnie węgla brunatnego należące do największych w Europie), energetyczny (liczne elektrownie, brykietownie, koksownie, zakłady syntezy węgla itp.), maszynowy, metalurgiczny, elektrotechniczny, elektroniczny, precyzyjny, włókienniczy, porcelanowy (Mi...STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI
Stany Zjednoczone, Waszyngton, Biały Dom
Stany Zjednoczone, Nowy Jork
Stany Zjednoczone, Grand Canyon
Stany Zjednoczone, Monument Valley
Stany Zjednoczone, Hollywood, Teatr Chiński
Stany Zjednoczone, Park Narodowy Mesa Verde, pozostałości cywilizacji indiańskiej
Stany Zjednoczone, Nowy Jork, Broadway
Stany Zjednoczone, Nowy Jork, Wall Street
państwo w Ameryce Płn., zajmuje południowośrodkową część kontynentu, od płn. graniczy z Kanadą, od płd. z Meksykiem, od wsch. oblane wodami O. Atlantyckiego, od zach. O. Spokojnego, od płd. Zat. Meksykańskiej; nadto poza zwartym obszarem państwa dwa stany: Alaska – położona na płn.-zach. krańcu kontynentu amer. (oddzielona od pozostałej części kraju terytorium Kanady) oraz archipelag Hawajów na O. Spokojnym; pow. 9 372 614 km2 (czwarte pod względem rozmiaru powierzchni - po Federacji Ros., Kanadzie i Chinach - państwo w świecie), w tym 7 825 161 km2 terytorium zwartego (z wodami śródlądowymi – 202 711 km2 i Wielkimi Jeziorami ...
Wielka literatura!
ia,
A wszyscy obrócili oczy do kamienia,
Nad którym stał pan Sędzia; on zwierza obaczył
I rąk skinieniem swoje rozkazy tłumaczył.
Pojęli wszyscy, stoją, a środkiem po roli
Asesor i pan Rejent kłusują powoli;
Tadeusz, będąc bliższy, obudwu wyprzedził,
Stanął obok Sędziego i oczyma śledził.
Pan Tadeusz 59
Adam Mickiewicz
Dawno już nie był w polu; na szarej przestrzeni
Trudno dojrzeć szaraka, zwłaszcza wśród kamieni.
Pokazał mu pan Sędzia; siedział biedny zając,
Płaszcząc się pod kamieniem, uszy nadstawiając,
Okiem czerwonym spotkał myśliwców wejrzenie
I, jakby urzeczony, czując przeznaczenie,
Ze strachu od ich oczu nie mógł zwrócić oka
I pod opoką siedział martwy jak opoka.
Tymczasem kurz na roli rośnie coraz bliżéj,
Pędzi na smyczy Kusy, za nim Sokoł chyży,
Tuż Asesor z Rejentem razem wrzaśli z tyłu:
"Wyczha! wyczha!" i z psami znikli w kłębach pyłu.
Kiedy tak za szarakiem goniono, tymczasem
Ukazał się pan Hrabia pod zamkowym lasem.
Wiedziano w okolicy, że ten pa
tajnie przyszłych czasów,
Że Litwie trzeba zawsze żelaza i lasów.
Knieje! do was ostatni przyjeżdżał na łowy,
Ostatni król, co nosił kołpak Witoldowy,
Ostatni z Jagiellonów wojownik szczęśliwy
I ostatni na Litwie monarcha myśliwy.
Drzewa moje ojczyste! jeśli Niebo zdarzy,
Bym wrócił was oglądać, przyjaciele starzy,
Czyli was znajdę jeszcze? czy dotąd żyjecie?
Wy, koło których niegdyś pełzałem jak dziecię...
Czy żyje wielki Baublis, w którego ogromie
Wiekami wydrążonym, jakby w dobrym domie,
Dwunastu ludzi mogło wieczerzać za stołem?
Czy kwitnie gaj Mendoga pod farnym kościołem?
I tam na Ukrainie, czy się dotąd wznosi
Przed Hołowińskich domem, nad brzegami Rosi,
Lipa tak rozrośniona, że pod jej cieniami
Pan Tadeusz 144
Adam Mickiewicz
Stu młodzieńców, sto panien szło w taniec parami?
Pomniki nasze! ileż co rok was pożera
Kupiecka lub rządowa, moskiewska siekiera!
Nie zostawia przytułku ni leśnym śpiewakom,
Ni wieszczom, którym cień wasz tak miły jak ptakom.
Wszak
boleści, wściekłości, rozpaczy;
Za nim wrzask psów, krzyk strzelców, trąby dojeżdżaczy
Grzmiały ze środka puszczy; strzelcy - ci w las śpieszą,
Tamci kurki odwodzą, a wszyscy się cieszą,
Jeden Wojski w żałości, krzyczy, że chybiono.
Strzelcy i obławnicy poszli jedną stroną
Na przełaj zwierza, między ostępem i puszczą;
Pan Tadeusz 175
Adam Mickiewicz
A niedźwiedź, odstraszony psów i ludzi tłuszczą,
Zwrócił się nazad w miejsca mniej pilnie strzeżone
Ku polom, skąd już zeszły strzelcy rozstawione,
Gdzie tylko pozostali z mnogich łowczych szyków
Wojski, Tadeusz, Hrabia, z kilką obławników.
Tu las był rzadszy; słychać z głębi ryk, trzask łomu,
Aż z gęstwy, jak z chmur, wypadł niedźwiedź na kształt gromu;
Wkoło psy gonią, straszą, rwą; on wstał na nogi
Tylne i spojrzał wkoło, rykiem strasząc wrogi,
I przedniemi łapami to drzewa korzenie,
To pniaki osmalone, to wrosłe kamienie
Rwał, waląc w psów i w ludzi; aż wyłamał drzewo,
Kręcąc nim jak maczugą na prawo, na lewo,
Run
|
